Index

Jak większość zwierząt zapadających w sen zimowy, bywają świstaki alpejskie późnym latem i jesienią nadzwyczaj tłuste. Ale niech tylko chwyci pierwszy mróz, przestają już jeść, piją jednak jeszcze dużo i często się wypróżniają, wtedy też wprowadzają się rodzinami do zimowych legowisk. Wąski korytarz wiodący do obszernego gniazda jest od początku śpiączki zamknięty mocno i szczelnie na przestrzeni 1 - 2 m za pomocą wciągniętych do środka kamieni, ziemi i gliny zmieszanej z trawą i sianem, tak że całość przypomina mur, przy czym trawa jest jakby czymś w rodzaju spoiwa. Przez to zamknięcie dostęp świeżego powietrza jest całkowicie odcięty, a temperatura wnętrza utrzymana na pewnym poziomie przez promieniowanie ciał samych lokatorów. Komora ta, wysłana i ze wszystkich stron obłożona suchym sianem.